Уште еден храбар борец, во борбата со епилепсијата

borec
Денеска е 1 ноември и започнува месецот за подигнување на свеста за епилепсијата. Пред 15 години го добив првиот епилептичен напад- страшна болка во десната нога што ме залепи за кревет како никогаш. После првата посета на педијатарот во Детска клиника откривме дека станува збор за епилепсија.

За да малку подобро отсликам во какво општество живееме, можам слободно да кажам до пред неколку години ми беше срам да кажам дека имам епилепсија. Го чував само за мене и за најблиските. Веќе неколку години се обидувам јавно и на сите што ги знам да им кажам дека имам епилепсија, а потоа и да ги запознааам со тоа што е. Многу е важно да се знаат неколку факти:

1.Епилепсијата е невролошка состојба бидејќи се манифестира со реакции во мозокот, но исто така е и физичка состојба затоа што се манифестира на телото додека човекот има епилептичен напад.
2.Епилептичниот напад е различен и се движи од неколкусекундно губење на вниманието до паѓање на земја и тресење.
3.Епилепсијата не е заразна.
4.Повеќето луѓе со епилепсија може да работат на исти позиции како и луѓе без епилепсија.

Стигматизацијата мора да престане. И сметам дека е особено важно луѓето што имаат епилепсија и нивните блиски да зборуваат за тоа. Општеството мора да престане да се плаши од зборови, притоа незнаејќи што тие значат.

Вистина е дека е потребно време додека се дојде до аспектот на јавно зборување, но важно е да се стигне до таму. На почетокот на 8 годишна возраст не ми беше убаво што тешко ми одеше да научам да пливам, а и никогаш не научив. Примањето на секојдневна терапија тогаш ми беше одвратно и некогаш и ми се повраќаше од мирисот на лекови. Кога „пораснав“ бегав од рефлектори во дискотеки, плашејќи се дека можам да доживеам напад. Ете, има такви многу работи што биле тешки, но никогаш не се презирав затоа што имам епилепсија. Научив дека ќе си ја носам исто како што си ги носам чевлите или косата.

И ќе завршам со еден последен факт. Епилепсијата не се лечи. Таа може да исчезне, но може и повторно да се врати. Затоа, сакајте ги луѓето онакви какви што се.

Ако месецов носите виолетово- тогаш нека биде тоа за луѓето со епилепсија. И кажете им го тоа на другите.

Превземено од профилот на Ангел Д.


Не е дозволено превземањето на оваа содржина или на делови од неа без цитирање на изворот Здружение ЕПИЛЕПСИЈА МАКЕДОНИЈА 
Tweet about this on TwitterEmail this to someoneBuffer this pagePin on PinterestShare on FacebookShare on Google+Share on LinkedInShare on VKPrint this page

Comments on Facebook

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.